Rodzina pacjenta z cukrzycą – mechanizmy psychologiczne i funkcjonowanie
Rafał Kwiecień
Diagnoza cukrzycy u dziecka najczęściej wywołuje w rodzinie poważny kryzys. Pojawia się szok, dezorientacja, lęk i złość. Te emocje z czasem przechodzą w akceptację, a rodzina adaptuje się do nowej sytuacji. Niemniej opieka nad chorym dzieckiem wywołuje przewlekły stres, przemęczenie wskutek często bezsennych nocy, a także nadopiekuńczość i nadmierną kontrolę wobec dziecka. Koncentracja rodziców na chorym sprawia, że jego rodzeństwo czuje się zaniedbane i odsunięte. Na nowo trzeba też zdefiniować swoje relacje z otoczeniem, w tym ze szkołą czy przedszkolem pacjenta. Co może pomóc? Korzystanie z porad psychologa, edukacja, a także tworzenie sieci wsparcia.